sobota, 2 Październik, 2010
W pierwszy dzień października salę byłego katowickeigo kina Rialto wypełniło potężne brzmienie gitarowych riffów i kobiecych wokali. Bardziej namacalnie – blisko 400 osób oczekujących na gwiazdę wieczoru, holenderską grupę Epica.
Do planowego rozpoczęcia koncertu pozostało w tym momencie jeszcze 2,5 godziny. O 19:40 na scenę wszedł Revamp – również holenderski przedstawiciel symphonic metalowej sceny. Za mikrofonem – Floor Jansen wywodząca się z After Forever. Cały wieczór został zaplanowany na tyle spójnie, że juz od pierwszego utworu zebrana publiczność podążyła śladem dźwięku. Osób przybywało a Floor z ekipą przez 50 minut kreśliła kolejne partie szkicu piątkowego wieczoru. Bardzo wyraźnego szkicu, pełnego brzmienia.
Drugim supportem był francuski Kells. Równie ciepło przyjęty i równie wyraźnie zaznaczający swoją obecność. Niby gothic metal jednak gdy tylko zanikał głos żywiołowej wokalistki od razu wdzierał się typowy numetalowy klimat i skojarzenia z Korn. Nie było w tym nic chybionego, dostaliśmy od kapeli solidny cover „Here to Stay” – zadziałało, ruszyło wszystkich…dosłownie wszyskich. Rola supportu wypełniona, publiczność rozgrzana. Ah, prawie zapomniałem o przyjemnej ciekawostce. Podczas ostatniego utworu wokalistka staneła tyłem na skraju sceny (dodać należy, że ów tył prezentował się przez cały koncert nad wyraz interesująco) po czym przepłynęła na rękach przez kawałek sali…myślę, że tym niecnym planem rozgrzała część publiczności trochę bardziej.
Tak też minęło kolejne 50 minut. Zbliżała sie 21:30, ze sceny znikały różne elementy, pojawiały się nowe, tymczasem z głośnika dobiegły mnie dźwięki „Forever” grupy Kamelot (od której to zresztą wywodzi się nazwa Epica – taki tytuł nosi jedna z płyt Kamelotu). Jednak zanim wszystko zostanie poustawiane – chwila refleksji. Epicę widziałem już w tym roku na festiwalu Masters of Rock w czeskich Vizovicach. Nie ukrywam, nie był to występ dnia, ale też warunki moim zdaniem niezbyt przyjazne dla tego gatunku. Open air, godzina na występ, problemy techniczne na początku koncertu… Nie było oczywiście źle, jednak z racji charakteru brzmienia odebrałem ten występ jako wyjątkowo „rozlany”. Bardzo chciałem zweryfikować odbiór w małej sali, z solidnym dzwiękiem i publicznością, która przyszła właśnie na Epicę.
Światło przygasło, starczy tych wspomnień. Od pierwszego uderzenia w struny było jasne, że będzie zupełnie inaczej niż poprzednio. Dźwięk wgniatał w ziemię a wokale nie pozwalały się wydostać. O to chodziło! Ponad półtorej godziny świetnych, ciężkich kompozycji ubarwionych głosem Simony i growlem Marka Jansena. Po secie takich utworów jak „Resign to Surrender”, „Fools of Damnation” czy rewelacyjnego „Cry for the Moon” padło pytanie czy mamy jeszcze 15 minut. Jak się szybko okazało – nie było problemu, wszyscy zgozili się zostać. A dlaczego aż 15? „Kingdom of Heaven” to nie jest krótka kompozycja. Tak też dotarliśmy do zakończenia pierwszej części koncertu. A po krótkiej przerwie trochę rozmowy, piwo przekazane w tłum od członków zespołu, kilka polskich słow jak „herbata” czy „dzień dobry”, ah i chyba najważniejsze – „Quietus”, „Sancta Terra” i „Consign To Oblivion”.
Dziękuję, dobranoc.
Podsumowując – bardzo dobry był to wieczór. Zdecydowanie lepszy odbiór i moc dźwięku w porównaniu z wielką festiwalową sceną…choć ta mogłaby być jednak trochę większa. Muzycznie jednak – doskonale. Jedno z tych wydarzeń, którego echa będą się odbijać w głowie przez jakiś czas. Udany piątkowy wieczór, udany początek weekendu – kobiecowokalnego weekendu. W sobotę wizyta w krakowskim Studio na koncercie Tarji Turunen.
Do zobaczenia!
Fotografia koncertowa | concert & music photography zapraszam.
poniedziałek, 7 Czerwiec, 2010
Już po raz ósmy odbędzie się największy rockowy festiwal u naszych południowych sąsiadów. Czeskie Vizovice przez 4 dni lipca staną się stolicą potężnego gitarowego brzmienia. Dwie sceny, prawie 60 kapel a wśród nich m.in. niemiecka legenda – Doro Pesch, dwie drużyny wywodzące się ze świetnego Helloween – Gamma Ray założona przez Kaia Hansena oraz Unisonic z Michaelem Kiske na pokładzie. Solowy projekt przedstawi perkusista Mike Terrana, który nudzić się na pewno nie będzie. Swój udział ma także w występach Tarji Turunen, Axela Rudi Pella oraz K2 – kapeli założonej przez Kee Marcello, ex-gitarzystę Europe.
Symfoniczna Epica, progresywny Queensryche, rycerze metalowej sceny – Manowar wraz z ich potomkiem – Holyhell, powermetalowy Primal Fear, mocne uderzenie Annihilatora, czy znany u nas doskonale Sabaton.
Jak widać przekrój brzmień będzie spory!
Nie zabraknie również tych, którzy uświadomili nas, iż to łyżwiarz wie, że kotek odkopał prezent. Mowa oczywiście o polskim sztandarze deathmetalowej sceny – Behemoth.
Zapoznajcie się zatem z lineupem i do zobaczenia w Vizovicach!
Czwartek, 15.VII
15:00 – 15:30 Final Fiction (CZ)
15:45 – 16:30 Gaia Mesiah (CZ)
16:50 – 17:40 Salamandra (CZ)
18:00 – 19:00 Horkýže Slíže (SK)
19:30 – 20:30 K2 (Swe, USA)
21:00 – 22:00 Axel Rudi Pell (Ger)
22:30 – 23:45 Tarja + filharmonie (Fin)
00:00 – 00:35 Mike Terrana (USA)
01:00 – 02:00 Sabaton (Swe)
Piątek, 16.VII
13:00 – 13:45 Citron (CZ)
13:55 – 14:40 Visací Zámek (CZ)
14:55 – 15:40 Metalforce (Ger)
15:55 – 16:45 Delain (Hol)
17:00 – 18:00 Destruction (Ger)
18:30 – 19:30 Tublatanka (SK)
20:00 – 21:00 Epica (Hol)
21:30 – 22:40 Queensr?che (USA)
23:10 – 00:40 Manowar (USA)
01:10 – 02:00 Holyhell (USA)
Sobota, 17.VII
9:30 – 10:15 Rising Dream (Hrv)
10:30 – 11:20 Grand Magus (Swe)
11:40 – 12:30 Legendy se vrací (CZ)
12:50 – 13:40 Dodo (CZ)
14:00 – 14:50 Škwor (CZ)
15:15 – 16:15 Doga (CZ)
16:45 – 17:45 Communic (Nor)
18:15 – 19:15 Behemoth (Pol)
19:45 – 20:45 Primal Fear (Ger)
21:15 – 22:30 Annihilator (Can)
23:00 – 00:30 Gamma Ray (Ger)
01:00 – 02:00 Bloodbound (Swe)
Niedziela, 18.VII
9:30 – 10:20 Euthanasia (CZ)
10:35 – 11:25 Rhemorha (Rus)
11:40 – 12:30 Kimaera (LBN)
12:45 – 13:35 Harlej (CZ)
13:50 – 14:50 Callejon (Ger)
15:10 – 16:10 Arakain (CZ)
16:30 – 17:30 Lacrimosa (Ger)
18:00 – 19:00 Doro (Ger)
19:30 – 20:30 Unisonic (Kiske) (Ger)
21:00 – 22:15 Accept (Ger)
22:45 – 24:00 Lordi (Fin)
˙
Na mniejszej scenie rockowe oraz metalowe brzmienia wydobywać się będą
z instrumentów i gardeł topowych lokalnych grup.
Plan na obecną chwilę wygląda następująco:
Czwartek, 15.VII
18:00 ? 18:45 Vítěz soutěže Živák
19:00 ? 19:45 Soulsick
20:00 ? 20:45 Chaos In Head
21:00 ? 21:45 Snowonne
22:00 ? 22:45 Dymytry
23:00 ? 23:45 Bethrayer
Piątek, 16.VII
18:00 ? 18:45 Shockwave
19:00 ? 19:45 Dirty Game
20:00 ? 20:45 Gate Crasher
21:00 ? 21:45 Eagleheart
22:00 ? 22:45 Psycho Radio
23:00 ? 23:45 Endless
Sobota, 17.VII
18:00 ? 18:45 Shatoon
19:00 ? 19:45 Second Chance
20:00 ? 20:45 FDK
21:00 ? 21:45 Unzucht
22:00 ? 22:45 Symphonity
23:00 ? 23:45 Silent Stream Of Godless Elegy
Niedziela, 18.VII
18:00 ? 18:45 Krleš
19:00 ? 19:45 Power 5
20:00 ? 20:45 Forgotten Silence
21:00 ? 21:45 Six Degrees Of Separation
22:00 ? 22:45 Dying Passion
23:00 ? 23:45 Free Fall
˙
Strona festiwalu: www.mastersofrock.cz
Bilety można zamówić u organizatora – agentura@pragokoncert.com
na stronie www.mastersofrock.cz oraz poprzez www.ticketportal.pl
sobota, 22 Maj, 2010
Są kapele, które samą swoją obecnością i muzyką robią tak zwane show. Jest ich masa.
Są kapele, które robią show, jednak muzycznie niekoniecznie. Jest ich…Rammstein.
A Panie, Panowie…Kiss, znacie? W zasadzie kto nie zna, grają już kilka lat. Dokładniej 38. Sami mają około 60tki na karku, a przynajmniej fialry kapeli – Paul i Gene.
Jednak to co ta ekipa tworzy na scenie ciśnie na usta jedno słowo – nieprawda!
(no ok, pierwsze było „oni sa k*a niemożliwi” ale na potrzeby kulturalnej relacji przywołałem powyższe)
Kawał dobrego rocka podpartego tak żywym show, że wielu młodych mogłoby się uczyć. Po nich w ogóle nie widać wieku, szaleństwo na scenie przez ponad 2godziny. Taki mix dwóch przytoczonych na początku przypadków.
A jak to się zaczęło? Kiedy tata i mama się kochają, a motylki…nie, chyba za daleko, chodziło o koncert.
Kurtyna opadła, zadymiło, wystrzeliło…i trzech gitarzystów wyjechało na platformie unosząc się nad perkusistą i lądując chwilę później na scenie.
„Modern Day Delilah” i „Cold Gin” zlatują szybko, niestety tylko tyle mamy czasu na fotografowanie. Inną sprawą jest to, że przez te 10 minut dzieje się wiele. Chłopaki, a właściwie Panowie poprostu dają z siebie wszystko robiąc miny, pozy i grając cały czas z kamerami i publiką.
Zastanawiam się ile kostek traci Paul podczas koncertu. Strzelam, że równowartość niezłego obiadu, rzuca nimi co chwilę i w każdą stronę, wszędzie.
Jako, że trasa promuje ostatnią płytę Sonic Boom, dostajemy przekrój całej kariery zespołu. Na płycie ludzie w przedziale wieku 12-60 lat. Bawią się jak to czesi…statycznie.
Pierwszy set, który solidnie rozruszał płytę – Deuce, Crazy Night i Caling Dr. Love. Słychać, że Paul nie wyciąga już wysokich partii, ale podczas takiego spektaklu nie zwracamy na to uwagi, nie ma sensu.
Po tej trójce, trochę się uspokoiło, przeplotło solówkami Thayera i Singera jednak od strony muzycznej trochę nie wiem po co. Jeśli Gene i Paul chcieli odpocząć to lepiej byłoby zagrać Forever, którego bardzo brakowało.
Odpoczęli jednak i od tego momentu nie było przebaczenia.
Wyszedł Gene ze swoim toporem. Świetlny spektakl z demonicznymi dźwiękami basu a z ust muzyka sączy się sztuczna krew. Po chwili liny porywają go na podest ok. 10 metrów nad sceną a z głośników spływa „I love it loud”. Ten utwór postawiony przy melodyjnych Crazy Night czy Lick It Up pokazuje jak różnorodnie pogrywają Ci wymalowani wariaci.
Potem dalsze żniwa energii – Black Diamond, pierwsza zwrotka Whole Lotta Love i fantastyczne Detroit Rock City.
Światła gasną…a ja czekam, znam setlistę.
Wszystko według planu, dostajemy „I was made for lovin’ You” a Paul ląduje na podeście przy akustykach.
Jak? Zwyczajnie – na linie przeleciał. A co?
Jak już wrócił na scenę to przyszła pora na to, na co czekałem cały wieczór.
Świetny cover wprost z wielkiej podróży Billa i Teda.
Hymn otwierający Revenge z 1992 roku – „God Gave Rock ‘n Roll to You” odśpiewany oczywiście z publiką.
Chyba nikt nie siedział (a to juz dużo jak na ten naród).
Tym samym dobrnęliśmy do końca, prawie. Pozostał jeszcze utwór zamykający koncert. Jakieś takie słabe, niewyraźne pitolenie o Rock and Rollu. Nie wiem o co chodziło, ale wszyscy skakali i darli się wraz z wokalstą – I wanna rock and roll all nNite…and party everyday!!
I jeśli to ma wyglądać tak jak dziś to ja poproszę jeszcze podwójne frytki!
I piwo! I zasmażka!
Finał koncertu wyrwał mi z gardła ostatnie samogłoski zakupione od Pana z dużym wąsem.
Ah, i wybuchy jeszcze były. Dużo wybuchów. Tak właśnie wyglądał show of the year 2010.
Nie sądzę, żeby ktoś to przebił. Na pewno nie w takiej formie.
Za tydzień AcDc, ale to inny kaliber całości. For those about to rock – FIRE – we salute You!
…ale o tym będzie za tydzień, teraz zapraszam na garstkę zdjęć. Stay tuned!
Byłbym zapomniał. Podczas koncertu na scenie wylądowała polska flaga. Jedyny element poza stringami, który dotarł od publiki.
Przy okazji zastanawiam się jak to jest. W przeciągu trzech dni Kiss gra w Czechach dwa razy – Ostrava i Praga. CEZ Arenę odwiedziło ok. 10.000 fanów. Chwilę wcześniej były też Wiedeń i Słowacja. Na każdym z tych eventów lądują fani z Polski, ale u nas koncertu sie nie organizuje…why, dlaczego?
Fotografia koncertowa | concert & music photography zapraszam.
