jedrysik.com | jestem blogiem…

sleeping after midnight, czyli Judas Priest na Metal Hammer Festival

Tutył bynajmniej nie powinien sugerować, że było nudno. Raczej to, że Panowie z Judas Priest po blisko
dwu i pół godzinnej walce nie pozostawili zbyt wiele sił na jakiekolwiek inne działania.
Więcej tekstu znajdziecie u kolegi Lesława gdzie można się również dowiedzieć czy przeszkadzały mi lasery :)
Ja tymczasem zapraszam na pierwszy sort zdjęć – Morbid Angel i Judas Priest.


Fotografia koncertowa | concert & music photography zapraszam.

dawno temu w trawie, czyli kiedy to wszystko się zaczęło

Kilka razy padło ostatnio to magiczne pytanie „jak długo fotografujesz koncerty?”. Z reguły odpowiadam, że zazwyczaj przez 3 pierwsze utwory co daje w przeliczeniu półtorej minuty podczas sztuki Napalm Death lub 45 minut podczas pracy z Dream Theater. Jednak gdyby tak zerknąć w przeszłość to pierwszą muzyczną klatkę datuję na rok 2003 kiedy to z balkonu w zabrzańskim DMiT strzelałem do Wilków. Pomagał mi w tym (choć nie wiem czy to dobre określenie) Zenit w swojej nowoczesnej formie o dumnej nazwie 412DX. Nowoczesnej z zewnątrz, w środku był to ten sam system zaczepno obronny z funkcją wykonywania zdjęć. Niestety z powodu obudowy wykonanej z plastików nie nadawał się tak dobrze jak poprzednie wcielenia radzieckiej marki do wbijania gwoździ, robienia kotletów czy też jako system defensywy ziemia-ziemia. Nie o Zenitach jednak być miało. Z dokręconym do wspomnianego korpusu Jupiterem 135/3,5 celowałem w postaci siedzące na scenie z czego wyszło kilka kolorowych obrazków.

Wilki

Następną próbą było fotografowanie jazzowego Purple House w ciemnych piwnicach katowickiego Klubo (obecna Kultowa). Rok 2004. Canon 300 z ciemnymi obiektywami to nie było idealne rozwiązanie. Forsowanie filmu 400 do 3200 tym bardziej. Nie było by w tym nic złego gdyby był to jakiś bezbarwny Ilford, jednak w korpusie znalazł się Fuji Press. Zafascynowany możliwościami ETTL zastosowałem nawet lampę. Po dwóch błyskach dałem jednak spokój. Przeświadczenie o tym, że przeszkadzam muzykom i zgromadzonym nie dawało spokoju.

Purple House

Potem było długo nic aż do 2005 roku kiedy pojawił się w torbie Canon 10D i kiedy pomyślałem, że może być dobrym zajęciem to całe fotografowanie. Jako, że muzyka towarzyszyła mi od długiego czasu wpadł do głowy pomysł, żeby połączyć obie pasje i spróbować zamknąć w tej czarnej skrzyneczce troche dźwięków.

Myslovitz / nz. Artur Rojek

Dżem / nz. Maciej Balcar

Behemoth / nz. Adam „Nergal” Darski

Nightwish / nz. Tarja Turunen

Iron Maiden / nz. Bruce Dickinson

W 2006 też nie było tego zbyt wiele – Metalmania, Dżem, Rawa Blues…i muzycznie to chyba było na tyle. Nadal było fotograficznie, jednak cały czas w innej sferze nad czym odrobnię ubolewałem.

Anathema / nz. Vincent Cavanagh

Dżem / nz. Janusz Borzucki

Dżem / nz. Maciej Balcar i klawisze Pawła

Od 2007 roku zaczęło się na dobre…kolejna Metalmania, Dream Theater, Korn, Heaven and Hell, Genesis, Pearl Jam, Mystic Festival…i kilka mniejszych koncerów.

Behemoth / nz. Adam „Nergal” Darski

Heaven & Hell / nz. Ronnie James Dio

Każdy kolejny rok to więcej imprez muzycznych z aparatem. I tak w 2010 to około 60 eventów, a jeszcze ciekawy miesiąc przed nami. Therion, WASP, zimowa edycja Masters of Rock gdzie zagra Paul Gilbert, Helloween, Stratovarius i Pretty Maids. I to właśnie ten ostatni band ciągnie mnie do Zlina gdyż reszta kapel zawita w naszym kraju. Poza tym – Swans, Melissa Auf Der Maur, klubowy Off Festival i Ray Wilson z Genesis Klassik.
Zapraszam zatem do zaglądania, subskrybowania i komentowania…

wulewu deżawu, czyli Jean Michel Jarre we Wrocławiu

Taki właśnie fonetyczny, odrobine odgięty ze sfery poprawności tytuł pojawił się w mojej głowie podczas dzisiejszej podróży do Wrocławia. Kolejny raz na JMJ…kolejny raz w tym roku. Kolejny raz mało brakło żeby w ogóle nie dotrzeć do Hali Stulecia. W zasadzie to drugi raz. Z czego raz faktycznie nie dotarłem na czas… Tym razem jednak się udało…rzutem na taśmę.

O 20:15 światła na sali zgasły i jak to zwykle bywa Jean pojawił się wysoko wśród publiczności by przejść prowadzony światłem jupiterów wprost na scenę i przy okazji przywitać się z fanami. Po krótkim przywitaniu wystartowała maszyna napędzana elektronicznymi dźwiękami i nie zatrzymała się przez blisko dwie godziny. Zgromadzonym nie zabrakło oczywiście tlenu…II i IV, Rendez Vous IV czy Equinoxe IV. Mieliśmy okazję posłuchać bardzo długiej improwizacji tworzonej na wielu z dostępnych urządzeń, zaznajomić się z filozofią i przesłaniami, które towarzyszą Jeanowi w tworzeniu swoich kompozycji i oddać się w pełni wrażeniom wizualnym. Z jednej strony analogowa surowość połączona z laserami, z drugiej jednak pełna spójność z muzyką. Był też smaczek – laserowa harfa na której odegrany został m.in. Rendez Vous II.

Jak zwykle arcyprofesjonalne wykonanie całości, jak zwykle ciekawe i jak zwykle ukazujące wielką radość i energię z tworzenia. Jak zwykle również zapraszam na garstkę zdjęć…a dziś w Rzeszowie życzę równie udanej zabawy.

Fotografia koncertowa | concert & music photography zapraszam.